امیرالمؤمنین (علیه السلام):
الايمان واضح الولائج.
ايمان واضح و ظاهر و لايج است، «ولائج» جمع وليجه است و «وليجه» كسى را گويند كه خود را باين كس چسبانده باشد و از خواص و معتمدين او باشد و مراد اين است كه كسى كه ظاهر و واضح است اهليت او از براى اين كه وليجه اين كس باشد و از خواص و معتمدين او گردد ايمان است كه بيقين دوستى است صاف و صديقى بىغش منافع آن بصاحب آن رسد و از ضرر آن ايمن باشد.
و مخفى نماند كه اسلام در لغت بمعنى اطاعت و انقياد است و در اصطلاح اقرار و تصديق بوجود حق تعالى و توحيد او و نبوت سيد انبيا صلوات الله و سلامه عليه و عليهم و حقيت جميع آنچه آن حضرت خبر از آن داده باشد و «ايمان» در لغت بمعنى تصديق است و در اصطلاح گاهى استعمال شود بمعنى اسلام كه عبارت از تصديق بخدا و رسول باشد و گاهى استعمال شود در دو تصديق مذكور با تصديق بامامت ائمه صلوات الله و سلامه عليهم، و گاهى استعمال شود «اسلام» بمعنى اقرار بخدا و پيغمبر بزبان خواه با اعتقاد قلبى باشد و خواه نباشد و ايمان استعمال شود در اقرارى كه با اعتقاد قلبى باشد و پوشيده نيست كه اسلام و در اين دو فقره ممكن است كه هر دو بيك معنى باشد و حمل بر اصطلاح دويم نيز بمعنى باشد و حمل بر اصطلاح دويم نيز بمعنى اين كه ايمان اسلام باشد با اعتقاد با ماست بعيد نيست.
غررالحکم 457