امام على عليه السلام :
الرّاحة فى الزّهد.
راحت در ترك دنياست يعنى بحسب دنيا و امّا حكم شرعى آن پس قبل از اين مذكور شد كه علما از براى طلب دنيا مراتبى قرار دادهاند قدرى از آن را واجب مىدانند و قدرى را مندوب و ماسواى آنها را جايز، پس ترك مرتبه اوّل حرام باشد، و ترك ثانى مرجوح، و ترك ثالث مثل اصل آن جايز، نهايت ترك راحت و تحمّل تعب و مشقّت بى رجحانى شرعى هر چند شرعا جايز باشد كار عقلانيست، اينها همه وقتى است كه طلب از راه حرامى مثل ربا يا مكروهى مثل صناعات مكروهه مثل جولائى يا حجامت نباشد و اگر نه بآن اعتبار حرام يا مكروه خواهد بود، و همچنين بآن اعتبار اخلال ببعضى واجبات يا مستحبّات نكند و اگر نه بآن اعتبار نيز حرام يا مرجوح خواهد بود.
غرر الحکم 329