امام علی (علیه السلام):
الطّمع فقر حاصر.
طمع پريشائى است تنگ كننده يعنى تنگ كننده دل و سينه، يا تنگ كننده كار بر اين كس، زيرا كه صاحب طمع خود را هميشه محتاج دارد و از فكر و انديشه اخذ و جرّ و سعى در طرق آن همواره دلتنگ و گرفته خاطر باشد و فرصت كار ديگر از مهمّات اخروى و دنيوى از براى خود نگذارد، و در بعضى نسختها «ظاهر» بدل «حاصر» است و بنا بر اين معنى ظاهر است.
غرر الحکم 308
انتهای پیام | https://www.shia-news.com/