امام علی(علیه السلام):
الحرص مطيّة التّعب.
حرص و آز مطيّه تعب و رنج است، و «مطيّه» شترى را گويند كه بر آن سوار شوند يا چيزى بر آن بار كنند و مراد اين است كه حرص بىتعب نباشد و بمنزله چاروائى باشد كه تعب سوار آن باشد يا بر آن بار شده باشد پس حريص را از تحمّل رنج و تعب گزيرى نيست.
غرر الحکم 280