امام علی (علیه السلام):
الباطل مضادّ الحقّ.
باطل ضدّ حقّ است و بآن جمع نشود، اين فقره نيز نزديك بفقره سابق است چه تضادّ حقّ با باطل امريست ظاهر و محتاج ببيان نيست پس مراد يا اين است كه باطل ضدّ حقّ است و با آن دشمن، همين كه كسى راه باطل بخود داد در امرى آن مانع شود او را از سلوك حقّ در امر ديگر نيز، و همچنين تا مدار او بر باطل شود، يا اين كه اهل باطل را با اهل حقّ تضادّ و دشمنى باشد پس اهل حقّ نبايد كه اهل باطل را دوست خود دانند و باظهار دوستى ايشان فريب خورند.
غرر الحکم 277