المنافق مريب.
منافق يعنى كسى كه باطن او با ظاهر موافق نباشد بگمان مىاندازد، يعنى چنان سلوك ميكند كه اين كس گمان وفاق باو مىبرد، يا مراد اين است كه هر چند تلبيس كند آخر از او چيزى ظاهر مىشود كه اين كس را بشك يا گمان مىاندازد كه موافق نيست، يا مراد اين است كه خود را در اضطراب انداخته است و آرام را از خود زايل كرده زيرا كه هميشه تشويش اين دارد كه مبادا باطن او ظاهر شود و بر آن مطلع شوند.
غرر الحکم 154