شیعه نیوز | بسیاری از شکست‌های عاطفی و فاصله گرفتن نسل جدید از ارزش‌ها، ریشه در بداخلاقی و تندی در خانه دارد؛ تا زمانی که محبت جایگزین خشونت کلامی نشود، الگوپذیری دینی و خانوادگی شکل نخواهد گرفت.
به گزارش «شیعه نیوز»، امروز یکی از تلخ‌ترین دغدغه‌های خانواده‌های متدین این است: چرا با وجود پایبندی ما به دین، فرزندانمان از ارزش‌ها فاصله می‌گیرند؟ یافتن ریشه این گسست تربیتی، نیازمند نگاهی دقیق به کیفیت روابط عاطفی و رفتارهای درون چهاردیواری خانه است. در همین زمینه، حجت‌الاسلام والمسلمین محمد شجاعی به ریشه‌یابی این بحران و آسیب‌شناسی پیوند میان محبت خانوادگی و الگوپذیری دینی پرداخته است.
سوال:
من مذهبی ام اما چرا بچه‌هایم از دین فراری اند؟
هر بار که بداخلاقی می‌کنید، تندی می‌کنید، تحقیر یا تمسخر می‌کنید، سرزنش می‌کنید یا با حرف‌ها و رفتارتان مانند نیزه‌ای بر قلب طرف مقابل می‌زنید، نمی‌توانید انتظار داشته باشید او همچنان دوستتان داشته باشد.
آدم‌ها شاید در آغاز رابطه به‌سرعت به یکدیگر دل ببندند، اما حفظ این علاقه به رفتار و منش آن‌ها بستگی دارد. وقتی بسیاری از ازدواج‌ها به شکست می‌انجامد، باید از خودمان بپرسیم: آیا بلدیم محبت و علاقه را در رابطه زنده نگه داریم؟
اگر دوست دارید فرزندانتان شما را دوست داشته باشند، باید با آن‌ها خوش‌رفتاری کنید. وقتی با فرزندتان بدرفتاری می‌کنید، طبیعی است که از شما فاصله بگیرد. فرزندان معمولاً از کسانی الگو می‌گیرند که دوستشان دارند؛ ممکن است نمازخواندن یا پوشش مادر و پدر را از آن‌ها بیاموزند. اما اگر پیوند عاطفی‌شان با والدین آسیب ببیند، ممکن است ارزش‌ها و رفتارهای آنان را نیز پس بزنند.
گاهی بداخلاقی یک همسر چنان بر رابطه اثر می‌گذارد که طرف مقابل از رفتار و منش او دل‌زده می‌شود و حتی نسبت به ارزش‌هایی که او نمایندگی می‌کند، احساس فاصله پیدا می‌کند.
چرا دینداری والدین گاهی به دین‌گریزی فرزندان می‌انجامد؟
تندی و پرخاشگری نشانه نرمی و مدارای اخلاقی نیست. کسی که زود عصبانی می‌شود، به پدر و مادر، همسر یا دیگران فحاشی می‌کند، عربده می‌کشد، تهدید می‌کند، لج‌بازی می‌کند یا زندگی را به‌هم می‌ریزد، با چنین رفتاری به اطرافیان آسیب می‌زند و رابطه‌هایش را فرسوده می‌کند. در آموزه‌های دینی نیز خشم و آزاررسانی نکوهیده است و انسان را از اخلاق نیک و رفتار بهشتی دور می‌کند.