امیرالمؤمنین (علیه السلام):
الكبر شر العيوب.
تكبر بدترين عيب هاست، زيرا كه دلالت بر كمال حماقت كند كه كسى كه ديروز نطفه بود و فردا جيفه گردد تكبر او چيست؟! و پوشيده نيست كه هرگاه چند عيب باشند كه هر يك از راهى بدتر از ساير عيوب باشند هر يك را مىتوان گفت كه: بدترين عيبهاست، و لازم نيست كه بدترين عيبها بدتر از همه باشد من جميع الجهات پس بنا بر اين منافاتى نيست ميانه اين فقره و فقره سابق كه فرمودند كه: رشك سر عيبهاست، چه هر يك از راهى ممكن است كه از همه بدتر باشند مثلا «رشك» باعتبار اين كه مفسده دنيوى و اخروى هر دو دارد سر عيبها باشد، و «كبر» باعتبار اين كه مفسده اخروى آن از همه عظيمتر باشد از همه بدتر باشد، با آنكه در امثال اين مقامات مبالغه شايع است و كافى است بحسب عرف در اطلاق بدترين عيبها بر عيبى اين كه بدتر باشد از بسيارى از عيبها، و لازم نيست كه از همه بدتر باشد، و بنا بر اين چند عيب ممكن است كه هر يك بدترين عيبها باشند.
و ايضا هرگاه چند عيب باشد كه با هم مساوى باشند و از ساير عيوب بدتر باشند هر يك را مىتوان گفت كه: بدترين عيبهاست، يعنى از جمله بدترين عيبهاست، و همه اين احتمالات جاريست در جائى نيز كه در مقام صفتى گويند كه: بهترين صفتهاست هرگاه چنين حكمى در باره دو صفت واقع شود، پس در آنجا نيز دفع منافات بهر يك از احتمالات مذكوره توان كرد.
غررالحکم 559