سایر زبان ها

شهروند خبرنگار

صفحه نخست

سرویس خانواده شیعه

سرویس شیعه شناسی

سرویس عکس

سرویس فیلم

صوت

سردبیر

صفحات داخلی

چهار معجزه از معجزات پیامبر(ص)که در قرآن آمده است

معجزه به عملی گفته می شود که پیامبران برای اثبات ادعای نبوت خود انجام می دهند و دیگران از انجام مثل آن عاجزند. به مناسبت مبعث حضرت رسول(ص) به چند معجزه رسول الله(ص) اشاره می کنیم.
کد خبر: ۱۴۰۲۵۴
۱۵:۳۹ - ۰۴ ارديبهشت ۱۳۹۶
شیعه نیوز: معجزه به عملی گفته می شود که پیامبران برای اثبات ادعای نبوت خود انجام می دهند و دیگران از انجام مثل آن عاجزند.

1)قرآن کریم بزرگترین معجزه پیامبر اکرم  (صلی الله علیه وآله)  است. در قرآن آیات متعددی وجود دارد که معجزه بودن این کتاب الهی را ثابت می کند ,برای نمونه تحدی قرآن بهترین دلیل بر اعجاز قرآن است که می فرماید: اگر در این کتاب که بر بنده خود نازل کرده ایم شک دارید سوره ای همانند آن بیاورید[1]. و تا امروز همه انسان ها از آوردن حتی یک سوره مانند کوچک ترین سوره های قرآن عاجز بوده و تا ابد نیز عاجز خواهند بود.

2)علاوه بر این آیات فراوانی نیز در قرآن وجود دارد که بخشی از آنها از جهتی معجزه پیامبر اکرم  (صلی الله علیه وآله)  به حساب می آید؛ نظیر اخبار از آینده، اخبار گذشتگان، معارف بلند الهی و ...؛ زیرا مردم از طریق پیامبر اکرم  (صلی الله علیه وآله)  با این مطالب وحیانی آشنا شده اند, برای مثال دو نمونه عرض می کنیم : عاص بن وائل، پیامبر (صلی الله علیه وآله)  را به علت نداشتن پسر، ابتر می نامید ، پیامبر  (صلی الله علیه وآله)  وی را ابتر و نسل خودش را کوثر نامید.[2] این پیش بینی محقق شد و نسلش بعداز پسرانش منقطع شد ولی نسل پیامبر هم چنان پابرجاست.[3]  دیگر مثال خبر از غلبه روم بعد از آن که از سپاه ایران شکست سختی خورده بودند میداد: "رومیان مغلوب شدند! (و این شکست) در سرزمین نزدیکی رخ داد امّا آنان پس از (این) مغلوبیّت بزودی غلبه خواهند کرد". [4]

3)قرآن از معجزه دیگر پیامبر به صراحت یاد می کند: و آن اسراء و معراج رسول خدا است. «پاک و منزه است خداوندی که بنده اش را شبانگاهان از مسجد الحرام به مسجد الاقصی برد و ...»[5] این آیه درباره معراج (اسراء) پیامبر  (صلی الله علیه وآله)  است که خداوند بعد از آوردن پیامبر به مسجد الاقصی وی را تا «قاب قوسین» یا «نزدیکتر از آن» [6] به بالا می برد.

4)و در آخر معجزه شق القمر (شکافته شدن ماه با اشاره حضرت) است که در ابتدای سوره قمر به آن اشاره شده است. در ابتدای سوره قمر خداوند از این معجزه بزرگ پیامبر یاد می کند و می فرماید «قیامت نزدیک شد و ماه شکافته شد».[7]
واقعه شق القمر از این قرار است که، مشرکان مکه (قبل از هجرت) از پیامبر  (صلی الله علیه وآله)  درخواست آیه و نشانه ای کردند و گفتند: «اگر واقعاً پیامبر خدا هستی ماه را برای ما بشکاف و دو نصف کن، پیامبر  (صلی الله علیه وآله)  به آنان فرمود: اگر این کار را برای شما انجام دهم ایمان می آورید؟ گفتند آری. آن شب، شب بدر بود یعنی ماه در آسمان کامل بود. پیامبر اکرم  (صلی الله علیه وآله)  از پروردگارش خواست تا ماه دو نیم شود، با اشاره پیامبر  (صلی الله علیه وآله)  ماه به دو نیم شد و عده زیادی این معجزه بزرگ را دیدند اما مشرکان دوباره این معجزه بزرگ را انکار کردند و گفتند محمد  (صلی الله علیه وآله)  ما را سحر کرد[8] قرآن مجید این انکار مشرکان را به عنوان عادت همیشگی آنان بیان کرده و می فرماید: "و هر گاه (مشرکان) نشانه و معجزه‏ای را ببینند روی گردانده، می‏گویند: «این سحری مستمر است»! آنها (آیات خدا را) تکذیب کردند و از هوای نفسشان پیروی نمودند و هر امری قرارگاهی دارد.".[9]
این بخشی از مطالبی است که در رابطه با معجزات پیامبر اکرم  (صلی الله علیه وآله) بیان شد.


 [1] بقره، 23:" وَ إِن کُنتُمْ فیِ رَیْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلیَ‏ عَبْدِنَا فَأْتُواْ بِسُورَةٍ مِّن مِّثْلِهِ وَ ادْعُواْ شُهَدَاءَکُم مِّن دُونِ اللَّهِ إِن کُنتُمْ صَادِقِین‏".
[2] کوثر،3:" إِنَّ شَانِئَکَ هُوَ الْأَبْتر.
[3] بحارالانوار،ج 17،ص 203.
[4] روم،1و 2 و 3 :غُلِبَتِ الرُّومُ،فیِ أَدْنیَ الْأَرْضِ وَ هُم مِّن بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَیَغْلِبُون‏.
[5] اسراء، 1." سُبْحَانَ الَّذِی أَسْرَی‏ بِعَبْدِهِ لَیْلًا مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلیَ الْمَسْجِدِ الْأَقْصَا الَّذِی بَارَکْنَا حَوْلَهُ لِنرُِیَهُ مِنْ ءَایَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِیعُ الْبَصِیر".
[6] نجم،7 و 8 و 9  وَ هُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلیَ‏، ثمُ‏َّ دَنَا فَتَدَلیَ،فَکاَنَ قَابَ قَوْسَینْ‏ِ أَوْ أَدْنیَ، فَأَوْحَی إِلیَ‏ عَبْدِهِ مَا أَوْحَی‏- برای آگاهی از تفسیر این آیات نک: طباطبائی، محمد حسین، ترجمه المیزان، ج 19، ص 38 به بعد، انتشارات، دفتر انتشارات اسلامی.
[7] قمر، 1. "اقْترََبَتِ السَّاعَةُ وَ انشَقَّ الْقَمَر".
[8] طبرسی، فضل بن حسن، ترجمه معجع البیان، ج 24، ص 10.
[9] وَ إِن یَرَوْاْ ءَایَةً یُعْرِضُواْ وَ یَقُولُواْ سِحْرٌ مُّسْتَمِرٌّ،وَ کَذَّبُواْ وَ اتَّبَعُواْ أَهْوَاءَهُمْ وَ کُلُّ أَمْرٍ مُّسْتَقِر.


ارسال نظرات
نظرات حاوی عبارات توهین آمیز منتشر نخواهد شد
نام:
ایمیل:
* نظر: