مخارج عزاداری امام حسین (علیه السلام)

استاد شیخ عبدالحسین تهرانی نقل می کند: وقتی میرزا خان - که یکی از نزدیکان محمد شاه قاجار بود ـ وفات  کرد (او در حیاتش به  فسق و فجور در ظاهر معروف بود)، شبی در خواب دیدم که گویا در باغ ها و عمارتهای بهشتی گردش می کنم و کسی نیز همراه من است که منازل و قصرها می شناسد.پس به جایی رسیدیم، آن شخص گفت: این جا منزل نبی خان است و اگر می خواهی خودش را ببینی آنجا نشسته، سپس به جایی اشاره کرد. من متوجه آنجا شدم، دیدم میرزا نبی خان در تالاری نشسته است. وقتی او مرا دید اشاره کرد بیا بالا. نزد او رفتم، برخاست و سلام کرد و مرا در صدر مجلس نشانید و خودش به همان عادتی که در دنیا داشت نشست او به من نگاه کرد  و گفت: ای شیخ!گویا از مقام من تعجب می کنی. زیرا اعمال من در دنیا خوب نبود و نتیجه ای جز عذاب دردناک نداشتم.البته این طور هم بود، اما من در طالقان، معدن نمکی داشتم و هر سال درآمد آن را به نجف اشرف  می فرستادم تا صرف برگزاری مراسم عزاداری سیدالشهدا (ع) شود. خداوند این مکان و باغ را در عوض آن به من عطا کرد.شیخ عبدالحسین تهرانی می گوید: من از خواب بیدار شدم در حالتی که متعجب بودم. فردای آن روز این رویا را در مجلسی بازگو کردم. یکی از فرزندان ملا مطیع طالقانی گفت: این رویای صادقانه است. او در طالقان معدن نمکی داشت و هر سال درآمد آن را که نزدیک به صد تومان بود به نجف می فرستاد و پدر من نیز مسئول خرج کردن آن پول در راه عزاداری امام حسین (ع) بود.شیخ تهرانی فرمود: من تا آن وقت نمی دانستم که او در طالقان، ملک دارد و هر سال در نجف،مراسم عزاداری به پا می کند.